Τι κοιτάς
Ο πάγκος κρατά έναν φακό 50mm, αποσυναρμολογημένο κατά μήκος της ράγας ώστε οι ομάδες φακών και ο ορειχάλκινος ελικοειδής μηχανισμός να φαίνονται αντί να κρύβονται μέσα σε κάννη: η πίσω ομάδα κοντά στη βάση, το διάφραγμα ανάμεσα στις ομάδες, η μπροστινή ομάδα πάνω στον ελικοειδή μηχανισμό. Σύρε τον δακτύλιο εστίασης (ή γύρνα το καντράν στην κονσόλα) και ο ελικοειδής μηχανισμός βιδώνει τη μπροστινή ομάδα προς τα μέσα ή έξω. Διάλεξε f/2, f/5.6 ή f/16 και το διάφραγμα ανοίγει ή κλείνει τον κώνο φωτός που περνά. Άλλαξε τον φακό σε Συναρμολογημένο, ή πάτα X, και τα μέρη γλιστρούν πάλι μαζί σε μία κάννη.
Μπροστά από τον φακό, ένα τζάμι με πλέγμα στέκεται στην πραγματική απόσταση εστίασης και τέμνει ευθεία ένα μικρό διόραμα: ένα πεύκο στα 37cm, μια καλύβα στα 55cm και μια κορυφή βουνού στα 95cm, οι τρεις στάσεις στις οποίες πηδούν τα κουμπιά Πρώτο πλάνο, Μέσο πλάνο και Φόντο. Πίσω από τον φακό, στην άλλη άκρη της ράγας, οι ακτίνες πέφτουν στο δικό του αμμοβολημένο τζάμι του αισθητήρα. Η εικόνα που δείχνει είναι ανάποδη, με τον ίδιο τρόπο που την προβάλλει πάντα ένας πραγματικός φακός πριν κάποιος καθρέφτης ή οθόνη την γυρίσει σωστά για σένα.
Ο διακόπτης Σκηνή στην κορυφή των χειριστηρίων στρέφει τον ίδιο φακό σε δύο ακόμα θέματα, το καθένα με το δικό του μάθημα: ένα πορτρέτο σκύλου, όπου η ζώνη ευκρίνειας έχει βάθος περίπου ένα εκατοστό, και ένα λιμάνι το σούρουπο, όπου κάθε φως εκτός εστίασης γίνεται μπάλα bokeh.
Το επίπεδο εστίασης είναι επίπεδο, όχι σημείο
Ένας φακός μπορεί να φέρει σε πραγματική εστίαση μία μόνο απόσταση τη φορά. Το φως από ένα σημείο σε αυτή την απόσταση βγαίνει από το πίσω μέρος του φακού ως κώνος που κλείνει σε σημείο ακριβώς πάνω στον αισθητήρα. Το φως από οτιδήποτε πιο κοντινό ή πιο μακρινό κλείνει σε σημείο μπροστά από τον αισθητήρα ή πίσω του, οπότε μέχρι να φτάσει στο γυαλί έχει ανοίξει ξανά σε έναν μικρό δίσκο. Αυτό ακριβώς ζωγραφίζει το φωτεινό πλέγμα στον πάγκο: όχι μια θολή ζώνη, αλλά ένα επίπεδο, που τέμνει τη σκηνή όπου το βάζει ο δακτύλιος εστίασης. Ό,τι βρίσκεται πάνω σε αυτό το επίπεδο είναι σημείο. Ό,τι βρίσκεται εκτός είναι δίσκος, και ο δίσκος μεγαλώνει όσο πιο μακριά είναι από το επίπεδο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Γιατί η ζώνη ευκρίνειας είναι τόσο λεπτή από κοντά, και πώς την ανοίγει το διάφραγμα
Εστίασε στο πεύκο στα 37cm και βάλε διάφραγμα f/2 και η ζώνη που εξακολουθεί να διαβάζεται ως αποδεκτά ευκρινής εκτείνεται από περίπου 36,7cm έως 37,3cm: μόλις μισό εκατοστό βάθος. Κλείσε στο f/5.6 και μεγαλώνει σε περίπου 36,3-37,8cm, γύρω στα 15mm. Κλείσε ακόμα περισσότερο στο f/16 και απλώνεται σε περίπου 34,9-39,3cm, κοντά στα 44mm, οκτώ φορές η ζώνη του f/2 από το ίδιο σημείο. Αυτό είναι όλο το κόλπο πίσω από το κλείσιμο του διαφράγματος σε μια λήψη macro ή σε φωτογράφιση προϊόντος: ο φακός δεν άλλαξε, άλλαξε μόνο το πλάτος του κώνου φωτός που αφήνει να περάσει, και ένας στενότερος κώνος ανέχεται περισσότερη απόσταση εκατέρωθεν του επιπέδου πριν ο δίσκος του μεγαλώσει αρκετά ώστε να φαίνεται.
Η απόσταση κάνει την ίδια δουλειά χωρίς να αγγίξεις καθόλου το διάφραγμα. Μετάφερε το σημείο εστίασης έξω στην κορυφή στα 95cm και, ακόμα και στο f/2, η ζώνη ευκρίνειας έχει βάθος περίπου 4cm, περίπου επτά φορές μεγαλύτερο από αυτό που σου έδινε το ίδιο f/2 στα 37cm. Τίποτα τόσο κοντά σε έναν φακό δεν πρόκειται ποτέ να συμπεριφερθεί όπως κάτι στα 95cm, όποιο διάφραγμα κι αν διαλέξεις.
Χρησιμοποίησε και τα δύο μαζί και η αλλαγή είναι δραματική. Εστίασε στην κορυφή στα 95cm, κλείσε στο f/16, και η ζώνη ευκρίνειας εκτείνεται από περίπου 81cm έως 114cm, περίπου 32cm βάθος: σχεδόν εξήντα φορές το μισό εκατοστό με το οποίο ξεκίνησες στα 37cm και f/2. Στον πάγκο, το λεπτό φύλλο γυαλιού φουσκώνει σε ένα βαθύ μπλοκ γύρω από το βουνό.
Τι σημαίνει «αρκετά ευκρινές»
Το βάθος πεδίου δεν είναι πραγματικά όριο, είναι μια κρίση που πήρε αριθμό. Αυτός ο πάγκος θεωρεί έναν δίσκο αποδεκτά ευκρινή όταν είναι μικρότερος από τον κύκλο σύγχυσης του αισθητήρα, που εδώ λαμβάνεται ως η τυπική διαγώνιος πλήρους κάδρου 43,27mm διαιρεμένη με 1500, περίπου 0,029mm πάνω στον ίδιο τον αισθητήρα. Είναι η ίδια σύμβαση που χρησιμοποιεί ο Υπολογιστής Βάθους Πεδίου, οπότε τα δύο εργαλεία δεν διαφωνούν ποτέ για το πού τελειώνει μια ζώνη.
Μπορείς να δεις αυτή την κρίση να γίνεται πάνω στον ίδιο τον πάγκο. Εστίασε στο πεύκο στο f/2 και η κορυφή, που βρίσκεται 58cm πιο πίσω, πέφτει στον αισθητήρα ως δίσκος πλάτους περίπου 2,4mm, περίπου 6,6% του πλάτους του κάδρου: αρκετά θολός ώστε με μια ματιά να διαβάζεται ως θόλωμα φόντου. Κλείσε στο f/16 χωρίς να αγγίξεις την εστίαση και η ίδια κορυφή συρρικνώνεται σε περίπου 0,3mm, κάτω από το 1% του πλάτους του κάδρου. Αυτό είναι ακόμα δέκα φορές ο κύκλος σύγχυσης, οπότε ο πάγκος την κρατά ακόμα εκτός της ζώνης ευκρίνειας: ένα καθαρό βουνό τώρα αντί για μουτζούρα, αλλά ορατά πιο θολό από το πεύκο.
Γιατί η μύτη είναι ευκρινής και το μάτι θολό
Άλλαξε τη σκηνή σε Πορτρέτο και ο φακός στρέφεται σε έναν σκύλο, αρκετά κοντά ώστε να γεμίζει το κάδρο: η άκρη της μύτης του στα 45cm, το κοντινό μάτι στα 50cm, το μακρινό μάτι στα 53cm. Σε αυτή την απόσταση ένας φακός 50mm στο f/2 δεν έχει σχεδόν τίποτα περιθώριο. Εστίασε στο κοντινό μάτι και η ζώνη ευκρίνειας εκτείνεται από περίπου 49,5cm έως 50,5cm: περίπου ένα εκατοστό βάθος, σε ένα πρόσωπο που έχει βάθος 8cm από την άκρη της μύτης ως το μακρινό μάτι.
Η μύτη είναι το πιο κοντινό και πιο προεξέχον πράγμα στο κάδρο, και γι' αυτό είναι εύκολο μέρος για να πέσει η εστίαση. Εστίασε στη μύτη και η ζώνη ευκρίνειας κάθεται από περίπου 44,6cm έως 45,4cm, κάτω από ένα εκατοστό, με και τα δύο μάτια πίσω της. Το κοντινό μάτι πέφτει στον αισθητήρα ως δίσκος πλάτους περίπου 0,31mm, σχεδόν έντεκα φορές τον κύκλο σύγχυσης των 0,029mm, και το μακρινό μάτι ως δίσκος 0,47mm, δεκαέξι φορές τον κύκλο: μια καθαρή μύτη και δύο θολά μάτια, και τα μάτια είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάζει ο καθένας. Ούτε το f/16 τη σώζει: με την εστίαση να μένει στη μύτη, η ζώνη τελειώνει στα 48,6cm περίπου, πριν από το κοντινό μάτι.
Βάλε την εστίαση στο μάτι και η εικόνα αντιστρέφεται. Το κοντινό μάτι γίνεται το σημείο και η μύτη, 5cm μπροστά του, γίνεται ο δίσκος των 0,31mm. Το μακρινό μάτι, 3cm πιο πίσω, πέφτει ακόμα ως δίσκος 0,16mm στο f/2, πάνω από πέντε φορές τον κύκλο σύγχυσης, οπότε το ένα μάτι είναι ευκρινές και το άλλο σχεδόν. Αυτή είναι συνήθως η καλύτερη φωτογραφία: μια θολή μύτη διαβάζεται ως βάθος, ένα θολό μάτι διαβάζεται ως αστοχία. Για να πάρεις και τα δύο μάτια, εστίασε ανάμεσά τους στα 51,5cm και κλείσε στο f/5.6: η ζώνη ευκρίνειας εκτείνεται τώρα από 50cm έως περίπου 53,1cm, βάθος 3,1cm, και τα δύο μάτια πέφτουν μέσα της (το κοντινό μόλις και μετά βίας), και η μύτη μένει ένας θολός δίσκος 0,14mm. Το κλείσιμο του διαφράγματος από μόνο του δεν αρκεί: στο f/5.6 με την εστίαση ακόμα στο κοντινό μάτι, η ζώνη τελειώνει στα 51,5cm περίπου, πριν από το μακρινό μάτι. Από κοντά, το πού βάζεις τη ζώνη ευκρίνειας μετράει περισσότερο από το πόσο βαθιά την κάνεις.
Δες το στον πάγκο: το επίπεδο εστίασης στην άκρη της μύτης, με και τα δύο μάτια πίσω του.
Από πού έρχεται το bokeh
Το bokeh είναι ο ίδιος δίσκος ξανά, μόνο που φαίνεται πιο εύκολα. Κάθε σημείο φωτός που δεν είναι πάνω στο επίπεδο εστίασης φτάνει στον αισθητήρα ως δίσκος, και ένα μικρό φωτεινό φως πάνω σε σκοτεινό φόντο κάνει αυτόν τον δίσκο αδύνατο να τον προσπεράσεις. Άλλαξε τη σκηνή σε Λιμάνι, ένα λιμάνι το σούρουπο, και εστίασε στη βάρκα στα 40cm, στο f/2: το φανάρι στα 70cm, 30cm πίσω από το επίπεδο, πέφτει ως δίσκος πλάτους περίπου 1,5mm, πάνω από 4% του πλάτους του κάδρου, και ένα φως τόσο πίσω όσο ο τρούλος στα 110cm ως δίσκος 2,3mm, πάνω από 6%. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα σημείο φωτός και μια μπάλα φωτός.
Το μέγεθος του δίσκου εξαρτάται από δύο πράγματα. Το πρώτο είναι πόσο μακριά από το επίπεδο εστίασης κάθεται το φως. Εστίασε στο φανάρι αντί γι' αυτό και το φανάρι συρρικνώνεται σε σημείο, ένα φως στον τρούλο, τώρα μόλις 40cm πίσω από το επίπεδο, απλώνεται μόλις σε 0,7mm, και η βάρκα, 30cm μπροστά, μεγαλώνει σε 1,4mm. Το δεύτερο είναι το διάφραγμα. Ο δίσκος είναι μια μικρή εικόνα του ανοίγματος από το οποίο πέρασε το φως, οπότε κλιμακώνεται μαζί του: με την εστίαση πάλι στη βάρκα, κλείσε στο f/16 και το άνοιγμα είναι ένα όγδοο του πλάτους που είχε στο f/2, και το ίδιο ο δίσκος του φαναριού: περίπου 0,19mm, γύρω στο μισό τοις εκατό του πλάτους του κάδρου. Δεν είναι πια μπάλα, μόνο αναλαμπή, και ακόμα όχι ευκρινές: τα 0,19mm είναι πάνω από έξι φορές ο κύκλος σύγχυσης, οπότε ο πάγκος μετράει ακόμα το φανάρι ως εκτός της ζώνης ευκρίνειας.
Και το σχήμα προέρχεται από το διάφραγμα. Ένα στρογγυλό άνοιγμα κάνει στρογγυλούς δίσκους· ένα διάφραγμα με ίσια πέταλα κάνει πολύγωνο με μία πλευρά ανά πέταλο. Ο φακός στον πάγκο έχει επτά, οπότε οι δίσκοι του είναι σχεδόν στρογγυλοί τελείως ανοιχτοί και γίνονται επτάπλευροι καθώς κλείνεις.
Δες το στον πάγκο: το αμμοβολημένο τζάμι εστιασμένο στη βάρκα στο f/2, με τα φώτα του λιμανιού πίσω της γυρισμένα σε δίσκους.
Bracketing εστίασης και στοίβαξη
Η οθόνη στη μέση της κονσόλας κρατά πέντε καρέ της ίδιας σκηνής, εστιασμένα προοδευτικά πιο βαθιά: 33cm, 42cm, 55cm, 72cm και 95cm, το καθένα τραβηγμένο στο διάφραγμα που έχεις διαλέξει. Κάνε κλικ σε ένα καρέ και ο φακός ξαναεστιάζει σε εκείνη την απόσταση. Αυτό είναι ένα focus bracket, η ακολουθία που πραγματικά τραβά ένας φωτογράφος macro ή προϊόντων όταν ένα διάφραγμα δεν μπορεί να βάλει ολόκληρο το θέμα στη ζώνη ευκρίνειας χωρίς η περίθλαση να μαλακώσει έτσι κι αλλιώς τα πάντα. Το λογισμικό στοίβαξης κρατά τότε μόνο την πιο ευκρινή περιοχή από κάθε καρέ και τις συγχωνεύει σε μία εικόνα ευκρινή από μπροστά ως πίσω με τρόπο που καμία μεμονωμένη έκθεση δεν θα κατάφερνε μόνη της.
Από πού έρχεται πραγματικά η αστόχαστη εστίαση
Σε μια πραγματική λήψη σπάνια πάνε λάθος τα μαθηματικά. Ένα σημείο αυτόματης εστίασης κλειδώνει σε έναν φράχτη αντί για το πρόσωπο πίσω του. Ένα θέμα γέρνει μπροστά τα δύο ή τρία εκατοστά που έχει περιθώριο ένα πορτρέτο f/1.8 ανάμεσα στο κλείδωμα εστίασης και το κλείστρο. Μια μηχανή και ένας φακός διαφωνούν ελαφρά για το πού νομίζει το δικό τους μοτέρ εστίασης ότι είναι το «σε εστίαση», και κάθε καρέ πέφτει ένα κλάσμα μπροστά ή πίσω από το επίπεδο που ήθελες. Τίποτα από αυτά δεν φαίνεται ως θολή φωτογραφία που μπορείς να διορθώσεις μετά, μόνο ως μια φωτογραφία που θα κρατούσες και δεν πήρες, δίπλα σε εννέα σχεδόν ίδια καρέ όπου την πήρες.
Πόσο φως περνά
Το άνοιγμα είναι το μέγεθος της τρύπας που αφήνει ανοιχτή η ίριδα του διαφράγματος. Οι φωτογράφοι το μετρούν σε στοπ: ένα πλήρες στοπ αφήνει ακριβώς το μισό φως από το προηγούμενο στοπ, ή διπλάσιο φως από το επόμενο. Οι τιμές f φαίνονται ομοιόμορφα κατανεμημένες, f/2, f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, f/11, f/16, αλλά το φως κλιμακώνεται με το εμβαδόν της τρύπας, όχι με το πλάτος της, οπότε πέφτει ως 1 διά το τετράγωνο της τιμής f. Κλείσε από f/2 σε f/16, έξι πλήρη στοπ, και το φως δεν πέφτει στο ένα έκτο ή στο ένα όγδοο: πέφτει στο 1/64. Δες το αμμοβολημένο τζάμι στην άκρη του αισθητήρα του πάγκου καθώς κλείνεις το διάφραγμα και αυτό βλέπεις: η ίδια τρύπα που φαρδαίνει ή στενεύει τη ζώνη ευκρίνειας καθορίζει και πόσο φωτεινή ξεκινά η εικόνα, πριν πουν τη γνώμη τους η ταχύτητα κλείστρου ή το ISO.
Ταχύτητα κλείστρου και η κινούμενη σχισμή
Η ταχύτητα κλείστρου είναι πόση ώρα επιτρέπεται στον αισθητήρα να συλλέγει το φως. Σύρε το ρυθμιστικό κλείστρου προς τα δεξιά και η εικόνα στο γυαλί φωτίζεται, ένα στοπ για κάθε διπλασιασμό του χρόνου, και ό,τι κινείται αρχίζει να μουτζουρώνει, ζωντανά, πριν έχεις τραβήξει οτιδήποτε. Πάτα Λήψη και το κλείστρο εστιακού επιπέδου του πάγκου τρέχει σε αργή κίνηση ώστε να το δεις να δουλεύει: δύο κουρτίνες διασχίζουν το κάδρο, η μία ανοίγοντάς το και μια δεύτερη να το κυνηγά από πίσω για να το κλείσει ξανά. Πιο αργά από 1/250s, την ταχύτητα συγχρονισμού φλας, η πρώτη κουρτίνα τελειώνει τη διαδρομή πριν ξεκινήσει η δεύτερη. Πιο γρήγορα από αυτό, οι δύο κουρτίνες ταξιδεύουν μαζί ως στενή σχισμή, σαρώνοντας το φως κατά μήκος του κάδρου αντί να το ανοίγουν όλο μαζί.
Όσο το κλείστρο είναι ανοιχτό η σκηνή συνεχίζει να κινείται, και ο πάγκος αποδίδει ολόκληρη την έκθεση και όχι μία στιγμή, οπότε ό,τι κινήθηκε μουτζουρώνει: η ουρά ενός σκύλου που κουνιέται, το φτερούγισμα ενός πουλιού, ένας γλάρος που διασχίζει το λιμάνι. Κράτα τη μηχανή στο χέρι και ένα δεύτερο είδος θολώματος μπαίνει από πάνω, ένα τρέμουλο πολύ μικρό για να το προσέξεις με το μάτι αλλά αρκετά μεγάλο για να μαλακώσει μια φωτογραφία όσο περισσότερο μένει ανοιχτό το κλείστρο. Ο εμπειρικός κανόνας είναι περίπου ένα διά την εστιακή απόσταση, γύρω στο 1/50s για τον φακό 50mm του πάγκου. Το Focus Lab δίνει λίγο περιθώριο, οπότε το τρέμουλο αρχίζει να φαίνεται στο 1/40s και πιο αργά. Άναψε τον διακόπτη Τρίποδο και εξαφανίζεται, αφήνοντας μόνο ό,τι κάνει το ίδιο το θέμα.
ISO: ανεβάζεις την ένταση, όχι το φως
Το διάφραγμα και η ταχύτητα κλείστρου ελέγχουν και τα δύο πόσο φως φτάνει πραγματικά στον αισθητήρα. Το ISO όχι: έρχεται μετά, ενισχύοντας το σήμα που ο αισθητήρας έχει ήδη συλλέξει, όπως όταν ανεβάζεις την ένταση σε μια ήσυχη ηχογράφηση δεν προσθέτεις τίποτα που δεν υπήρχε πριν. Ανέβασε το ISO και η φωτογραφία φωτίζεται, αλλά ο θόρυβος, ο κόκκος και τα στίγματα στις επίπεδες περιοχές μιας φωτογραφίας, μεγαλώνει κι αυτός, επειδή ο ενισχυτής ανεβάζει ένα σήμα φτιαγμένο από λιγότερα φωτόνια για την ίδια φωτεινότητα. Στον πάγκο αυτός ο θόρυβος μόλις που φαίνεται πριν από περίπου ISO 3200 και γίνεται εμφανής στο ISO 12800. Το ISO είναι ο τελευταίος μοχλός που τραβάς, χρήσιμο όταν το διάφραγμα είναι ήδη όσο ανοιχτό γίνεται και το κλείστρο ήδη όσο αργό μπορείς να κρατήσεις ή επιτρέπει το θέμα.
Το τρίγωνο έκθεσης και το καντράν της μηχανής
Διάφραγμα, ταχύτητα κλείστρου και ISO είναι το τρίγωνο έκθεσης: άλλαξε ένα και, για να μείνει η ίδια φωτεινότητα, πρέπει να κινηθεί ένα από τα άλλα δύο για να το αντισταθμίσει. Το καντράν λειτουργιών του πάγκου αντιγράφει μια πραγματική μηχανή. Στο M, χειροκίνητη, την προεπιλογή, ρυθμίζεις και τα τρία μόνος σου και κάθε αλλαγή φαίνεται αμέσως στην εικόνα. Στο A, προτεραιότητα διαφράγματος, διαλέγεις το διάφραγμα και η μηχανή υπολογίζει την ταχύτητα κλείστρου. Στο S, προτεραιότητα κλείστρου, διαλέγεις την ταχύτητα κλείστρου και η μηχανή υπολογίζει το διάφραγμα. Ένα φωτόμετρο διαβάζει πόσο έχει αποκλίνει το αποτέλεσμα, από -3 στοπ, πολύ σκούρο, έως +3, πολύ φωτεινό.
Τα ανταλλάγματα είναι πραγματικά, όχι μόνο αριθμοί. Στο δωμάτιο πορτρέτου με φως λάμπας, σε EV 7 και ISO 400, το f/2 δίνει εύκολα κλείστρο 1/125s. Κλείσε στο f/16 για βαθύτερη ζώνη ευκρίνειας και το φωτόμετρο ζητά τώρα 1/2s, έξι στοπ πιο αργά και πολύ πέρα από το σημείο που μπορεί να κρατήσει σταθερό ένα χέρι. Στη χειροκίνητη λειτουργία η εικόνα απλώς σκουραίνει έξι στοπ μέχρι να δώσεις πίσω το φως· η λειτουργία A θα σου έδινε αυτό το κλείστρο του μισού δευτερολέπτου χωρίς παράπονο. Η λύση είναι ένα τρίποδο, ή να επιστρέψεις μερικά από αυτά τα στοπ με ISO αντί για χρόνο κλείστρου. Η κοιλάδα με το απογευματινό ηλιακό φως σπάνια δαγκώνει έτσι: το EV 14 αφήνει το f/16 να φωτογραφίζει ακόμα στο 1/60s. Το λιμάνι το σούρουπο είναι EV 4 και ανοίγει σε ISO 1600: το f/2 καταφέρνει ακόμα 1/60s με το χέρι, το f/5.6 πέφτει στο 1/8s, και το f/16 θέλει ολόκληρο δευτερόλεπτο, πάλι περιοχή τριπόδου.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι η μία απόσταση από τον φακό που προβάλλεται στον αισθητήρα ως πραγματικό σημείο. Ένας φακός μπορεί να εστιάσει σε μία απόσταση τη φορά, οπότε το επίπεδο εστίασης είναι αυτή η απόσταση απλωμένη επίπεδα σε ολόκληρη τη σκηνή. Ό,τι είναι πιο κοντινό ή πιο μακρινό πέφτει στον αισθητήρα ως μικρός δίσκος και όχι ως σημείο, και αυτό ακριβώς μετρά το βάθος πεδίου.
Επειδή μόνο το επίπεδο εστίασης είναι ποτέ πραγματικά ευκρινές. Όλα τα υπόλοιπα στο κάδρο αποδίδονται ως δίσκος θολώματος με μέγεθος που μεγαλώνει με την απόστασή του από αυτό το επίπεδο, και ένας αρκετά μικρός δίσκος μένει κάτω από το όριο ανάλυσης του ίδιου του ματιού και συνεχίζει να διαβάζεται ως ευκρινής. Αυτή η ανοχή έχει όνομα, κύκλος σύγχυσης, και από αυτήν χτίζεται κάθε αριθμός βάθους πεδίου.
Όχι. Το διάφραγμα δεν μετακινεί ποτέ το επίπεδο εστίασης, μόνο ο δακτύλιος εστίασης το κάνει. Αυτό που αλλάζει το διάφραγμα είναι πόσο γρήγορα μεγαλώνει ένας δίσκος καθώς απομακρύνεσαι από εκείνο το επίπεδο: ένα ανοιχτό διάφραγμα όπως το f/2 αφήνει να περάσει χοντρός κώνος φωτός, οπότε ο δίσκος μεγαλώνει γρήγορα και η ζώνη ευκρίνειας είναι λεπτή. Ένα κλειστό διάφραγμα όπως το f/16 αφήνει να περάσει λεπτός κώνος, οπότε ο δίσκος μεγαλώνει αργά και η ζώνη ευκρίνειας είναι πολύ βαθύτερη εκατέρωθεν του ίδιου επιπέδου.
Το επίπεδο εστίασης είναι μία μόνο απόσταση: το ένα σημείο όπου ο φακός είναι πραγματικά εστιασμένος. Το βάθος πεδίου είναι το εύρος αποστάσεων μπροστά και πίσω από αυτό το επίπεδο, των οποίων ο δίσκος θολώματος είναι ακόμα αρκετά μικρός για να τον πεις ευκρινή. Ένα επίπεδο, ένας αριθμός· το βάθος πεδίου, μια ζώνη χτισμένη γύρω του από το διάφραγμα, την εστιακή απόσταση και το πόσο μακριά είναι το ίδιο το επίπεδο.
Στο μάτι. Από κοντά η ζώνη ευκρίνειας είναι μικροσκοπική: με φακό 50mm στο f/2 και το μάτι στα 50cm έχει βάθος περίπου ένα εκατοστό, οπότε η εστίαση στη μύτη, λίγα εκατοστά πιο κοντά, αφήνει τα μάτια ορατά θολά. Εστίασε στο πιο κοντινό μάτι, και αν χρειάζεσαι και τα δύο μάτια ευκρινή, εστίασε ανάμεσά τους και κλείσε λίγο: στο πορτρέτο του Focus Lab, τα 51,5cm στο f/5.6 τα πιάνουν και τα δύο.
Μια μπάλα bokeh είναι ο δίσκος θολώματος ενός φωτός εκτός εστίασης. Μεγαλώνει με το πλάτος του διαφράγματος και με την απόσταση του φωτός από το επίπεδο εστίασης, οπότε ένα ανοιχτό διάφραγμα και ένα φως μακριά πίσω από το θέμα κάνουν μεγάλες μπάλες, και το κλείσιμο του διαφράγματος τις συρρικνώνει προς μια αναλαμπή. Το σχήμα του είναι το σχήμα του διαφράγματος: στρογγυλό όταν η ίριδα είναι τελείως ανοιχτή, και πολύγωνο με μία πλευρά ανά πέταλο όταν τη κλείνουν ίσια πέταλα.
Ένας φακός κάμπτει το φως που περνά από ένα μόνο σημείο κοντά στο κέντρο του, οπότε μια ακτίνα που φεύγει από την κορυφή μιας σκηνής καταλήγει να διασταυρώνεται προς το κάτω μέρος της εικόνας, και μια ακτίνα από τα αριστερά καταλήγει δεξιά. Έτσι ακριβώς σχηματίζει εικόνα ένας φακός, σε αμμοβολημένο τζάμι, σε φιλμ ή σε ψηφιακό αισθητήρα. Το σκόπευτρο μιας μηχανής ή μια προεπισκόπηση στην οθόνη την γυρίζει μετά σωστά για σένα, είτε οπτικά με καθρέφτη και πεντάπρισμα είτε με λογισμικό.
Το διάφραγμα, η ταχύτητα κλείστρου και το ISO μαζί καθορίζουν πόσο φωτεινή είναι μια φωτογραφία: το τρίγωνο έκθεσης. Άλλαξε ένα και, για να μείνει η ίδια φωτεινότητα, πρέπει να κινηθεί ένα από τα άλλα δύο για να το αντισταθμίσει. Άνοιξε το διάφραγμα, κάν' το κλείστρο πιο αργό ή ανέβασε το ISO και η φωτογραφία φωτίζεται· κλείσε το διάφραγμα, κάν' το κλείστρο πιο γρήγορο ή κατέβασε το ISO και σκουραίνει.
Ένα μικρότερο διάφραγμα, με μεγαλύτερη τιμή f, είναι μια μικρότερη τρύπα, και μια μικρότερη τρύπα αφήνει λιγότερο φως: το κλείσιμο από f/2 σε f/16 κόβει το φως στο 1/64. Για να καταλήξεις με την ίδια φωτεινότητα ο αισθητήρας πρέπει να συλλέγει φως για περισσότερη ώρα, γι' αυτό η λειτουργία προτεραιότητας διαφράγματος επιβραδύνει το κλείστρο κάθε φορά που κλείνεις το διάφραγμα. Στο δωμάτιο πορτρέτου του Focus Lab αυτό σημαίνει ότι το κλείστρο πέφτει από 1/125s στο f/2 σε μισό δευτερόλεπτο στο f/16.
Ως εμπειρικός κανόνας, περίπου ένα διά την εστιακή απόσταση: γύρω στο 1/50s για φακό 50mm. Το Focus Lab δίνει λίγο περιθώριο, οπότε το τρέμουλο του χεριού αρχίζει να φαίνεται στο 1/40s και πιο αργά. Ένα τρίποδο αφαιρεί εντελώς αυτό το τρέμουλο, γι' αυτό το Focus Lab σου επιτρέπει να ανάψεις ένα πριν τραβήξεις.
Ναι. Το ISO ενισχύει το σήμα που ο αισθητήρας έχει ήδη συλλέξει αντί να συγκεντρώνει περισσότερο φως, οπότε η ίδια ενίσχυση που φωτίζει τη φωτογραφία ανεβάζει και τον θόρυβο, τον κόκκο και τα στίγματα που φαίνονται στις επίπεδες περιοχές. Στο Focus Lab αυτός ο θόρυβος μόλις που φαίνεται κάτω από περίπου ISO 3200 και φαίνεται καθαρά στο ISO 12800.
Είναι λειτουργίες έκθεσης. Το M είναι χειροκίνητη, η προεπιλογή του Focus Lab: ρυθμίζεις μόνος σου διάφραγμα, ταχύτητα κλείστρου και ISO. Το A είναι προτεραιότητα διαφράγματος: διαλέγεις το διάφραγμα και η μηχανή υπολογίζει μια αντίστοιχη ταχύτητα κλείστρου. Το S είναι προτεραιότητα κλείστρου: διαλέγεις την ταχύτητα κλείστρου και η μηχανή υπολογίζει το διάφραγμα. Ένα φωτόμετρο δείχνει πόσο απέχει το αποτέλεσμα από τη σωστή έκθεση, από -3 στοπ έως +3.
Ναι. Χωρίς εγγραφή, χωρίς λογαριασμό, και ό,τι υπάρχει στον πάγκο τρέχει στον browser σου.
Και μετά άφησε το imagic να βρει τα καρέ που πραγματικά έπεσαν στο επίπεδο
Το imagic βαθμολογεί κάθε φωτογραφία μιας λήψης σε ευκρίνεια, έκθεση, θόρυβο, σύνθεση και λεπτομέρεια, τοπικά στον υπολογιστή σου, χωρίς να ανεβαίνει τίποτα, και διαλέγει αυτόματα το πιο ευκρινές καρέ από κάθε ριπή. Δωρεάν δοκιμή 500 εξαγωγών, χωρίς κάρτα.