Astro Pozlama Hesaplayıcı

01500 kuralı modern bir kamerada neden yanlış

500 kuralı der ki: 500'ü tam kare eşdeğer odak uzaklığınıza bölün, yıldızlar iz bırakmadan önceki en uzun pozlama süreniz saniye olarak çıkar. 24mm lensle bu yaklaşık 21 saniye eder. Hatırlaması kolaydır ve grenin hareketin hatırı sayılır bir kısmını gizleyecek kadar iri olduğu, kimsenin bir negatifi 4K monitörde %100'de incelemeyeceği 35mm filmden gelir.

Bugün çok önemli olan üç şeyi göz ardı eder. Piksel aralığını göz ardı eder: bir yıldız 6 mikronluk bir fotositin üzerinden gözle görülür bir bulaşma olmadan kayabilir, ama aynı kayma 61MP bir gövdedeki 3.7 mikronluk fotositlerin üçünü geçer ve bu görünür bir çizgidir. Diyaframı göz ardı eder; oysa diyafram yıldızın baştan ne kadar sıkı çizildiğini değiştirir: tam açık bir hızlı lens daha fazla enerjiyi daha küçük bir noktaya toplar, bu yüzden hareket daha erken belli olur. Ve gökyüzünde nereye doğrulttuğunuzu göz ardı eder; bu da yıldızların kadraj boyunca ne kadar hızlı hareket ettiğini üç kat ya da daha fazla değiştirir.

02NPF aslında neyi hesaplar

NPF kuralı üçünü de hesaba katar. Doğru formu t = k × (16.856 × N + 0.0997 × f + 13.713 × p) / (f × cos δ) şeklindedir; burada N diyafram, f milimetre cinsinden odak uzaklığı, p mikron cinsinden piksel aralığı ve δ doğrulttuğunuz hedefin deklinasyonudur. k çarpanı toleransınızdır: %100'de gerçekten iğne gibi keskin yıldızlar için 1, görsel normal boyutlarda bir ekrana gidecekse 2 ya da 3.

24MP tam kare bir gövdede 24mm f/2.8 ile 500 kuralına yakın bir sonuç verir. 61MP bir gövdede genellikle yarısı kadar süre verir ve fark gerçektir: o gövdede 500 kuralı süresinde çekerseniz yakınlaştırdığınızda yıldızlar küçük oval olur.

03Cevap daha uzun pozlama değil, daha fazla pozlamadır

İnsanların 500 kuralına yapışmasının nedeni, daha kısa enstantanenin daha karanlık bir kare demek olması ve bunu telafi etmek için ISO'yu yükseltmenin daha fazla gürültü getirmesidir. Yığınlama bunu doğru biçimde çözer. NPF süresinde on ya da yirmi kare çekin ve yazılımda ortalamasını alın; rastgele gürültü birbirini götürür, gerçek sinyal ise güçlenir. Çok daha uzun bir pozlamanın temizliğini ve hâlâ nokta olan yıldızları elde edersiniz.

Yukarıdaki “yığınlanacak kare” rakamı, NPF sürenizde kaç pozlamanın toplam dört dakikalık ışık ettiğini söyler; bu, karanlık bir noktadan çekilecek bir Samanyolu karesi için makul bir hedeftir. Çekimde daha fazla iş, sonuçta çok daha az ödündür ve hayran olduğunuz temiz gece gökyüzü görsellerinin hemen hepsi bununla yapılmıştır.

04Hesaplayıcının size veremeyeceği iki pratik not

Asıl hata noktası odaktır. Astro karelerinin çoğu izden çok odak yüzünden bozulur. Otomatik odak bir yıldızda çalışmaz. Manuel moda geçin, bulabildiğiniz en parlak yıldızda canlı görüntüyü maksimum büyütmeyle kullanın, mümkün olan en küçük nokta olana dek odaklayın, sonra odak halkasını bantlayın: lens gece boyunca soğudukça kayar.

Koma, son stoptan daha önemlidir. Çoğu hızlı geniş açı lens, tam açıklıkta çekildiğinde köşelere yakın yıldızları nokta yerine küçük kanatlar olarak çizer. Maksimumdan bir stop kısmak genellikle bunu çarpıcı biçimde temizler ve yığınlamaya başladığınızda göründüğünden çok daha az maliyetlidir. Karanlık bir yere gitmeden önce kendi lensinizi açık bir gecede deneyin.

05Sık sorulan sorular