01Dlaczego reguła 500 jest błędna w nowoczesnym aparacie
Reguła 500 mówi: podziel 500 przez ogniskową w przeliczeniu na pełną klatkę, a otrzymasz najdłuższy czas naświetlania w sekundach, zanim gwiazdy zostawią smugi. Przy obiektywie 24mm to około 21 sekund. Łatwo ją zapamiętać i pochodzi z filmu 35mm, gdzie ziarno było na tyle grube, że ukrywało sporo ruchu, i gdzie nikt nie oglądał negatywu w 100% na monitorze 4K.
Pomija trzy rzeczy, które dziś mają ogromne znaczenie. Pomija rozmiar piksela: gwiazda może przesunąć się po pikselu 6 mikronów bez widocznego rozmycia, ale ten sam ruch obejmuje trzy piksele po 3.7 mikrona w korpusie 61MP i to już widoczna smuga. Pomija przysłonę, która zmienia to, jak ostro gwiazda jest w ogóle odwzorowana: jasny obiektyw przy pełnym otworze skupia więcej energii w mniejszym punkcie, więc ruch widać szybciej. I pomija miejsce na niebie, w które celujesz, a ono zmienia prędkość ruchu gwiazd w kadrze co najmniej trzykrotnie.
02Co faktycznie oblicza NPF
Reguła NPF bierze pod uwagę wszystkie trzy. Jej dokładna postać to t = k × (16.856 × N + 0.0997 × f + 13.713 × p) / (f × cos δ), gdzie N to przysłona, f to ogniskowa w milimetrach, p to rozmiar piksela w mikronach, a δ to deklinacja tego, w co celujesz. Współczynnik k to twoja tolerancja: 1 dla gwiazd naprawdę ostrych jak szpilka w 100%, 2 lub 3, jeśli obraz trafi na ekran w zwykłych rozmiarach.
Na korpusie 24MP z pełną klatką przy 24mm f/2.8 wynik jest bliski regule 500. Na korpusie 61MP daje zwykle o połowę krócej, i ta różnica jest realna: jeśli na takim korpusie naświetlisz według reguły 500, po powiększeniu gwiazdy będą małymi owalami.
03Odpowiedzią nie jest dłuższa ekspozycja, tylko więcej ekspozycji
Ludzie trzymają się reguły 500, bo krótszy czas oznacza ciemniejszy kadr, a podbijanie ISO w ramach rekompensaty oznacza więcej szumu. Stackowanie rozwiązuje to porządnie. Zrób dziesięć albo dwadzieścia klatek w czasie NPF i uśrednij je w programie, a szum losowy się znosi, podczas gdy prawdziwy sygnał się wzmacnia. Dostajesz czystość znacznie dłuższej ekspozycji i gwiazdy, które nadal są punktami.
Liczba „klatek do stackowania” powyżej mówi, ile ekspozycji w twoim czasie NPF daje w sumie cztery minuty światła, co jest rozsądnym celem dla kadru Drogi Mlecznej z ciemnego miejsca. To więcej pracy przy zdjęciach i dużo mniej kompromisów w wyniku, i właśnie z tego powstaje praktycznie każdy czysty obraz nocnego nieba, który podziwiasz.
04Dwie praktyczne uwagi, których kalkulator ci nie da
Prawdziwym zagrożeniem jest ostrość. Więcej klatek astro psuje ostrość niż smugi. Autofokus nie działa na gwieździe. Przełącz na ręczny, użyj podglądu na żywo przy maksymalnym powiększeniu na najjaśniejszej gwieździe, jaką znajdziesz, ustawiaj ostrość, aż będzie najmniejszym możliwym punktem, a potem oklej pierścień ostrości taśmą: przesuwa się, gdy obiektyw stygnie w ciągu nocy.
Koma liczy się bardziej niż ostatnia działka. Większość jasnych szerokich obiektywów przy pełnym otworze rysuje gwiazdy przy rogach jako małe skrzydełka, a nie punkty. Przymknięcie o jedną działkę od maksimum zwykle znacząco to poprawia i kosztuje cię dużo mniej, niż się wydaje, gdy już stackujesz. Przetestuj swój obiektyw w pogodną noc, zanim pojedziesz w ciemne miejsce.
05Najczęściej zadawane pytania
500 podzielone przez ogniskową w przeliczeniu na pełną klatkę, w sekundach. Dla obiektywu 24mm na pełnej klatce to około 21 sekund. Reguła pochodzi z filmu 35mm i jest zbyt łaskawa dla nowoczesnych matryc o wysokiej rozdzielczości oglądanych w 100%.
Uwzględnia przysłonę, rozmiar piksela i deklinację, których reguła 500 w ogóle nie bierze pod uwagę. Na korpusie 45MP zwykle zmniejsza dozwolony czas o połowę i słusznie.
NPF, jeśli oglądasz w 100% albo drukujesz w dużym formacie; reguła 500 wystarczy do obrazów w rozmiarach internetowych. Najlepiej: naświetlaj w czasie NPF i stackuj więcej klatek, żeby odzyskać światło.
Tak, i to co najmniej trzykrotnie. Gwiazdy na równiku niebieskim poruszają się z pełną prędkością 15 sekund łuku na sekundę; w pobliżu Gwiazdy Polarnej prawie wcale. Jądro Drogi Mlecznej na deklinacji -29° porusza się z prędkością około 87% maksymalnej.