01Herkesi şaşırtan sayı
Saniyede 25 karelik on saniyelik bir klip 250 fotoğraf ister. Dört saniyelik aralıkla bu, bir tripodun yanında neredeyse on yedi dakika bekleyiş demektir. Bunu tatmin edici otuz saniyelik bir diziye çıkarırsanız elli dakika orada olursunuz ve iki dakikalık bitmiş bir parça günün büyük kısmıdır. Time-lapse, bir kamerayla yapabileceğiniz en sabır isteyen iştir ve bitmiş klipler o kadar kısadır ki insanlar bunu sürekli beş kat eksik tahmin eder.
Bir yere gitmeden önce bunu hesaba katın. Oturacak bir şey, sandığınızdan fazla pil getirin ve bir oturumda on değil, iki ya da üç kullanılabilir dizi çekeceğinizi kabul edin.
02Aralık seçmek
Kural basit: aralık, önemli hiçbir şeyin kareler arasında kadrajın küçük bir kesrinden fazla hareket etmeyeceği kadar kısa olmalı. Bir bulut tüm kompozisyonunuzu gerçek zamanda iki dakikada geçiyorsa ve siz her sekiz saniyede bir çekiyorsanız, o bulut görünür adımlarla sıçrar ve klip sarsılır. Aralığı yarıya indirin, akar.
Önemli olan konunun gerçek hızı değil, kadrajınızdaki görünür hızıdır; bu yüzden odak uzaklığı cevabı değiştirir. Aynı bulut 200mm'de 16mm'dekinden çok daha kısa bir aralık ister, çünkü kadrajı çok daha hızlı geçer. Emin değilseniz düşündüğünüzden kısa çekin: kurgu sırasında her ikinci kareyi atabilirsiniz, ama çekilmemiş bir kareyi asla uyduramazsınız.
03Enstantane süresi: akmakla sarsılmak arasındaki fark
Enstantaneyi aralığın yaklaşık yarısına ayarlayın. Bu, videodaki 180 derece kuralının time-lapse sürümüdür ve amatör ile profesyonel time-lapse arasındaki en büyük kalite farkıdır. Her kare, bir sonrakiyle örtüşecek kadar hareket bulanıklığı taşır, böylece hareket donmuş anlar dizisi olarak değil, sürekli olarak okunur.
Gün ışığında bu, dört saniyelik aralıkta iki saniyelik pozlama demektir; güçlü bir nötr yoğunluk filtresi olmadan imkânsızdır. 6 ya da 10 stoplu bir ND, tam bu yüzden standart time-lapse ekipmanıdır. Oraya ulaşamazsanız daha kısa enstantane yine işe yarar, yalnızca belirgin biçimde daha kesik görünür ve konu ne kadar hızlı hareket ederse etki o kadar kötüleşir.
04Başlamadan önce kapatmanız gereken iki şey
Otomatik odak ve görüntü sabitleme. Otomatik odak kareler arasında hafifçe arar ve küçük farklar titreşen bir yumuşaklık olarak görünür. Tripod üzerindeki sabitleme, olmayan bir hareketi düzeltmeye çalışır ve yüzlerce pozlama boyunca kadrajı kaydırabilir. Odağı manuel kilitleyin, sabitlemeyi kapatın ve manuel pozlama kullanın; böylece kamera yeniden ölçüm yapıp titremez.
Otomatik beyaz dengesi. Aynı mantık. Otomatikte bırakılırsa kareler arasında küçük miktarlarda kayar ve sonradan temizlemesi yorucu bir renk titremesi üretir. Bir kez Kelvin üzerinden ayarlayın ve öyle bırakın. RAW çekerseniz bunu sonradan tüm kareler için tek seferde değiştirebilirsiniz; ışığın değiştiği her çekimde RAW çekmenin diğer nedeni budur.
05Sık sorulan sorular
Normal bulut için iki ila beş saniye, hızlı fırtına bulutu için bir ila iki, yüksek ince sirrus için sekize kadar. Bulut kadrajınızı gerçek zamanda iki dakikadan kısa sürede geçiyorsa daha kısa seçin.
Aralığın kabaca yarısı, 180 derece kuralının time-lapse biçimi. Her kareye bir sonrakine karışacak kadar hareket bulanıklığı verir. Gün ışığında güçlü bir ND filtre gerekir.
Dizi boyunca ışık değiştiğinde RAW; her gün doğumu, gün batımı ve gündüzden geceye çekimi böyledir. Sabit ışıktaki uzun diziler için JPEG savunulabilir. 3.000 karelik bir dizinin 3.000 mekanik enstantane tetiklemesi olduğunu unutmayın.
Neredeyse her zaman otomatik pozlama, otomatik beyaz dengesi ya da kareler arasında yeniden ayarlanan bir diyafram yüzünden. Pozlamayı ve beyaz dengesini manuel kilitleyin. Bazı lenslerde diyaframı tam açık kullanmak, geri kalanına yol açan küçük diyafram tutarsızlıklarını önler.